Op pad: een ochtend mist in Gouda
De wekker ging om [tijd]. Buiten: precies waar we op hoopten. Mist.
Voor de serie Stad in Stilte jagen we op een specifiek soort ochtend: windstil, vochtig, de stad nog in slaap. Je kunt ze niet plannen, alleen de voorspellingen in de gaten houden en klaarstaan als het raak is. Deze ochtend was het raak.
[Kort verslag van de route: waar begonnen, welke plekken aangedaan. Twee of drie concrete momenten: de reiger die bleef zitten, de brug die uit de mist opdoemde, de eerste fietser die door het beeld reed. Klein houden, echt houden.]
Wat deze ochtenden ons steeds weer leren: het beste beeld zit zelden waar je het gepland had. Je vertrekt met een lijstje en komt thuis met iets anders, iets beters. De mist beslist mee.
Rond [tijd] was het voorbij: de zon brak door, de stad werd wakker en de stilte was op. Tijd voor koffie, en thuis het moment waar we stiekem het meest van houden: de beelden voor het eerst groot op het scherm zien.
[Aantal] beelden van deze ochtend halen mogelijk de volgende kwartaalcollectie. Eén ervan zie je hierboven alvast.
